کارگر
علی مدد رضوانی
و خوب یاد گرفتم که کور و کر باشم
همیشه در دل این شهر، باربر باشم
و خوب یاد گرفتم که مفت کار کنم
که در حساب شما، سود بیشتر باشم
که تو بخوابی و من با خیال آشفته
به خواب پشت کنم، مردِ رُفتگر باشم
درون کوره بسوزم که با تمام وجود
ز خشت خشت بنای شما خبر باشم
بگو چگونه بمیرم برای شهر شما
که خوب جلوه کنم، خوب کار گر باشم؟